خبر "قتل این دختر بچه توسط پدرش" هیچ جا نیامد.
هیچ رسانه ای خبر نداد که یک دختر بچه قربانی تعدیل های دسته جمعی نیروهای کار از کارخانه ها شد.
که وقتی همه در تدارک برای ورود به سال جدید بودند یک کارگر بعد از اخراج از کارخانه دست به قتل دخترش زد.
درخبرها نیامد چون فشار روانی ،بیکاری ،فقر او را به این کار واداشت.از این دست سرنوشت ها بسیار است که خبرش هیچ گاه در خبرها نمی آید.
درخبرها فقط آمار اشتغالزایی حاصل از ایجاد؟! واحدهای زودبازده و بعد از آن تک نرخی شدن؟ بیکاری در کشور می آید اما از اخراج نیروهای کار از واحدهای کوچک و بزرگ خبری نمی آید و یا تعداد واحدهای ورشکست شده و یا کاهش راندمان شان نسبت به قبل ویا سرنوشت نیروهای کار بعد از اخراج.
حالا که پیگیرمصاحبه با این نیروی کار وخانواده اش هستم که به خاطر نداری دخترش رو کشته ،کمی پرواهمه ام.
کلمات برایم پشت سرهم قطار می شوند:
عدالت،تعهد،مسوولیت،مسوولان،تعدیل،فقر،بیکاری،اخراج،شرمندگی،سفره خالی ...
دراین فکرم که وقتی با این پدر روبرو می شوم از کجا شروع کنم
این تنها یه سرنوشت از میان بسیاری دیگر از نیروهای کار تعدیل شده در کشور است.