لحظه های پرتکرار باز هم سخت بی تابم کرده اند.
باید عبور کنم و بار دیگر پرچینی ر از روی بگذرانم.کار دشواری نیست برای من که اهل همیشه یک جا ماندن نیستم.دیشب با خود تمام پرچین های پشت سر گذاشته را یکی یکی مرور م می کردم.اتفاق تازه ای نیست .رفتن و عبور کردن همیشه برای من که اهل همیشه یک جا ماندن نیستم با خود لحظه های ناب دیگری به همراه دارد.
نمی دانم چرا.اما همیشه حتی در تمام لحظه های ناب رسیدن فکر رفتن و عبور کردن و رسیدن به لحظه ناب دیگر هستم.
مثل همین رسیدن هفته های نه چندان دور و ملاقاتم با خدا به میزبانی دریا و همراهی ماه
+ نوشته شده در ششم خرداد 1386ساعت 23:57 توسط مرجان طبا