بی های و هوی

مشغله های روزگار این روز ها تا جایی همه مان را درگیر کرده که حتی تولد خودمان را هم از یاد برده ایم.

دیروز وقتی آقای شعله با جعبه ی شیرینی وارد خبرگزاری شد سوال و پرسش برای مناسبت این شیرینی شروع شد.همه سوالی مطرح شد.از ازدواج و آشتی و قهر و رفاقت و همه و همه جز "تولدایلنا".

همگی فراموش کرده بودیم۴سالگی خبرگزاری که نیمی از عمرمون رو  با اون سپری کردیم.

حتی بی توجه بودیم به تبریکات و گل هایی که از طرف همکارانی که روزگاری در ایلنا بودند.

مجموعه پر از گل ها و تبریکاتی بود که از سوی رفقای قدیمی ایلنا رسیده بود.گل ها و مبارک بادهایی که بعد از خوردن شیرینی فقط و فقط در ذهن هایمان دیدیم.

به آقای حیدری به پاس زحمات تمامی این سال ها خسته نباشید می گیم.

تولدمون مبارک

سرنوشت را نمی توان از سر نوشت

همین و بس